Barcelona – miasto, które skradło mą duszę…

    Barcelona… Czy można zakochać się w tym mieście w ciągu kilku zaledwie godzin pobytu w nim? Bez wątpienia wystarczy chwila… Jak pisał Carlos Ruiz Zafón w swojej bestsellerowej powieści”Cień wiatru”:to miasto ma czarodziejską moc. Zanim się człowiek obejrzy, wejdzie mu pod skórę i skradnie duszę. Tak… Barcelona skradła moją duszę.

Niezliczona liczba atrakcji może przyprawić o zawrót głowy, więc co zrobić, gdy masz tylko jeden dzień? Chyba znalazłam rozwiązanie. Było to przedsięwzięcie dość karkołomne, ale do pewnego stopnia wykonalne. W końcu chcieć to móc. Postanowiłam zwiedzić Barcelonę na własną rękę.

    Najważniejsze było, aby znaleźć taki środek transportu, który umożliwiłby szybkie przemieszczanie się po tak dużym mieście. Właśnie w Barcelonie odkryłam autobusy” hop on/ hop off”. Przemierzając ulice Barcelony na pokładzie dwupiętrowego autobusu z audioprzewodnikiem, odkrywałam kolejne atrakcje tego miasta. Moim zdaniem, jest to idealny sposób, aby w krótkim czasie zwiedzić największe atrakcje miasta. Przystanki usytuowane są w pobliżu atrakcji turystycznych, więc sama mogłam zdecydować, co chcę zwiedzić i mogłam to zrobić we własnym tempie. Było to idealne rozwiązanie w przypadku tak krótkiego pobytu w tym tak dużym mieście.

     Do Barcelony przyjechałam głównie dla Antonio Gaudiego – trochę niezrozumianego, trochę szalonego, ekscentrycznego twórcy. Gaudi, Barcelona i Katalonia byli i są połączeni na zawsze…

     Moje pierwsze kroki skierowałam wiec ku Casa Batllo i Casa Mila (La Pedrera). Patrząc na La Pedrera (Kamieniołom), można odnieść wrażenie, że budynek faluje na wietrze. Zrobił on na mnie ogromne wrażenie, głównie za sprawą niepowtarzalnej fasady oraz dachu. To właśnie na dachu znajduje się armia surrealistycznych rzeźb przypominających średniowiecznych rycerzy. Obecnie w La Pedrera mieści się, m.in muzeum Gaudiego. Dzieła Gaudiego bez dwóch zdań należą do największych atrakcji Barcelony i świadczą o jego geniuszu.

Bardzo chciałam zwiedzić kościół SagradaFamília. To w końcu tej budowli Gaudi poświęcił niemal całe swoje życie. Niestety, szczyt sezonu i tłumy turystów czekających  w kolejce na wejście do katedry skutecznie mnie zniechęciły.  Trochę byłam zawiedziona, ale szybko mój nastrój się zmienił, kiedy trafiłam do Parku Güell.

           Park Güell- to miejsce trochę jak z bajki, cudownie kolorowe. Niektóre budowle przypominają chatki z piernika. Są tu mozaiki, falujące ławki, baśniowe pawilony. Można spędzić tam kilka godzin, spacerując wśród bajkowych budowli i tłumu turystów. Kiedy już  się zmęczysz, możesz przysiąść na ławce mierzącej ponad 100 metrów  i podziwiać panoramę Barcelony. Z licznych tarasów roztaczają się piękne widoki na miasto i Morze Śródziemne. Wprawne oko z pewnością wypatrzy stamtąd La Ramble.

La Rambla- to był już ostatni punkt mojego programu. W końcu dzień dobiegał końca. La Rambla jest najsłynniejszą ulica Barcelony, która ciągnie się od Plaça de Catalunya aż do nadbrzeża. To bardzo ruchliwa ulica, popularna, zarówno wśród turystów, jak i miejscowych. Przez całą dobę tętni życiem. Jest tam mnóstwo sklepów, kawiarni, barów a ponadto pieszych, których przez cały dzień zabawiają uliczni artyści.

            Z każdej podróży staram się wrócić z jakimś małym odkryciem, miejscem, którego nie było na mojej liście do zwiedzenia, a trafiłam na nie przypadkowo. Moim takim małym odkryciem w Barcelonie była La Boqueria. Podróże to dla mnie nie tylko odkrywanie pięknych miejsc, widoków, budowli, ale również smaków i aromatów. Dlatego też zawsze jestem bardzo podekscytowana, kiedy udaje mi się znaleźć takie „perełki”. La Boqueria- to niezwykle barwny rynek, pełen straganów z rybami, owocami morza, warzywami, orzechami, przyprawami czy słodkościami. Warto też spróbować katalońskich tapasów w jednej z bazarowych knajpek. Miejsce to urzeka kolorami i aromatami,  prawdziwa uczta dla ciała i ducha, którą można (a wręcz należy) chłonąć wszystkimi zmysłami.

W ciągu jednego dnia udało mi się zobaczyć zaledwie niewielką część Barcelony. Jeden dzień… to stanowczo za mało, żeby zwiedzić i poczuć magię tego miejsca, ale wystarczająco dużo, żeby zakochać się. W moim przypadku była to miłość od pierwszego wejrzenia. Pokochałam to miasto za kolory, Gaudiego i jego radosną architekturę, za aromaty, smaki i cudownych ludzi.

Czy wrócę kiedyś do Barcelony? Z pewnością TAK!