25 pytań, które chciałabyś mi zadać, ale boisz się zapytać

Pod koniec stycznia świętuję urodziny bloga. Dopiero” raczkuję”, bo to drugie urodziny, ale już mogę powiedzieć, że planuję zostać tutaj na dłużej. Sprawia mi to dużo frajdy, poznaję ciekawych ludzi, a co najważniejsze angażuję moich uczniów do współpracy nad wpisami. Pisali m.in o sposobach na naukę języka angielskiego lub jakie książki warto przeczytać. Tym razem przygotowali 25 pytań i przeprowadzili wywiad ze mną. Dlaczego 25 pytań? W tym roku obchodzę 25-lecie pracy zawodowej. Wierzyć mi się nie chce jak to szybko zleciało.

1. Czy zawsze chciała Pani być nauczycielką?
Jak każde dziecko przechodziłam przez różne etapy w moim życiu. W wieku 6 lat chciałam być nauczycielką. Uczyłam moje lalki i misie. Dzień, w którym dostałam mój pierwszy dziennik pamiętam do tej pory. A wierzcie mi w tamtych czasach takie rzeczy można było dostać tylko “spod lady”. Później chciałam być archeologiem, stewardesą, chciałam też pracować w antykwariacie.

2. Czy ktoś Panią zainspirował?
Tak. W przedszkolu miałam cudowną nauczycielkę – p. Tereskę, w szkole podstawowej moją wychowawczynię p.Anię a w szkole średniej kilku bardzo dobrych nauczycieli. Teraz kiedy sama wchodzę do klasy staram się korzystać z tych najlepszych dla mnie wzorców.

3. Jak zaczęła się Pani przygoda z nauczaniem?
Dostałam pracę w jednej ze szkół podstawowych. Byłam bardzo młodziutka i niedoświadczona. Po miesiącu dostałam propozycję pracy w szkole językowej. Postanowiłam połączyć pracę na dwa etaty. To był trudny rok, ale bardzo dużo się nauczyłam.

4. Co skłoniło Panią do nauczania w szkole językowej?
Przypadek. Miała być to tymczasowa praca. Tak ją polubiłam, że zostałam na dłużej.

5. Co robi Pani w wolnym czasie?
Uwielbiam podróżować i jeździć konno. Lubię przeczytać dobrą książkę i obejrzeć ciekawy film.

6. Jaki kraj chciałaby Pani odwiedzić? Chodzi o taki wymarzony?
Jest wiele miejsc, które chciałabym zobaczyć. Ale takim moim wymarzonym krajem jest Peru.

7. Jakie ma Pani plany na przyszłość?
Staram się nie robić wielkich planów na przyszłość. Życie lubi czasami płatać figle i nic nie wychodzi z naszych planów. Staram się cieszyć tym co życie mi daje tu i teraz.

8. Ile ma Pani lat?
Wiek to tylko liczba, ja mentalnie czuję się na trzydzieści kilka lat. Prawda jest taka, że mam trochę więcej. W horoskopie chińskim jestem spod znaku tygrysa, więc jak ktoś będzie chciał to wystarczy sprawdzić.

9. Czy jest jakiś uczeń, którego Pani nie lubi?
Nie mam takich uczniów.

10. Czy uczy albo uczyła Pani kiedyś taką klasę, że nie miała Pani nigdy ochoty do nich iść?
Nie przypominam sobie.

11. Czy myśli Pani o rzuceniu tej szkoły?
Nie.

12. Czy rozmyślała Pani nad tym kiedyś czy uczniowie Panią lubią?
Nie.

13. Jaka jest Pani recepta na tak fantastyczną i olśniewającą formę psychiczną pomimo spotkań z młodymi, dziwnymi uczniami?
Nie zauważyłam takich, ale teraz relaksuję się jeżdżąc konno. Konie dostarczają mi bardzo dużo pozytywnych emocji. Sprawiają, że się śmieję. Mój mózg jest szczęśliwy, a ja pełna pozytywnej energii.

14. Czy utrzymuje Pani kontakt z byłymi uczniami?
Tak, głównie dzięki facebook’owi i instagram’owi. Cieszy mnie, kiedy widzę jak przechodzą przez kolejne etapy swojego życia- studia, zaręczyny, ślub, praca, dzieci, podróże. Odnoszę wrażenie, może złudne, że częściowo uczestniczę w ich życiu. Jest to miłe uczucie.

15. Najbardziej obciachowa rzecz jaką Pani zrobiła?
Ojej, było kilka takich rzeczy, o których chciałabym zapomnieć. Nie mogę mówić o tym tak publicznie, ale obiecuję, że opowiem na lekcji, po angielsku oczywiście.

16. Co Pani robi, że tak dobrze wygląda?
Dziękuję za miłe słowa. Głównie zawdzięczam to mojej mamie i genom. Ale myślę, że fakt, że nie palę papierosów, nie piję alkoholu i nie używam dużej ilości kosmetyków ma wpływ na to jak wyglądam.

17. Najlepsze wspomnienie z dzieciństwa?
Mam ich mnóstwo, miło wspomina się beztroskie dzieciństwo, bez problemów, otoczona kochającymi ludźmi.

18. Jakie cechy u ludzi Pani ceni, a jakich Pani nie toleruje?
Cenię sobie ludzi lojalnych i szczerych. Lubię otaczać się ludźmi, którzy są zadowoleni z życia, którzy mają jakieś pasje w życiu, od których mogę nauczyć się czegoś nowego. Takich, którzy dodają mi skrzydeł, a nie je podcinają. Nie lubię ludzi wulgarnych, agresywnych, zawistnych. Staram się unikać ludzi toksycznych, ludzi, którzy zrobią wszystko, żebym przestała się uśmiechać.

19. Czy pamięta Pani jakiegoś najtrudniejszego ucznia w swojej karierze zawodowej?
Było kilku takich uczniów, ale raczej wynikało to z faktu, że dojrzewali. Wiecie to ten najtrudniejszy wiek, który każdy z nas musi przejść.

20. Co Pani najbardziej lubi w swojej pracy?
Spotkania z moimi uczniami, rozmowy, to, że możemy miło spędzić czas, pożartować, ale pamiętając, że jest czas na żarty i jest czas na naukę.

21. Co jest dla Pani najważniejsze w uczeniu?
Wolność. To, że nikt mi nie narzuca co i w jaki sposób mam uczyć. Mogę wykorzystać moją kreatywność, a co ważniejsze kreatywność moich uczniów. Kilka miesięcy temu z dziećmi w wieku 6, 7 lat rozmawiałam o sztuce. Musielibyście zobaczyć moją minę kiedy 6- letnia Hania widząc obraz Mona Lisy powiedziała po angielsku “This is my favourite picture”.

22. Lubi Pani słuchać muzyki? Ma Pani ulubiony zespół, wykonawcę?
Ja chyba zatrzymałam się w latach 70tych i 80tych ubiegłego wieku. Lubię Depeche Mode, ABBĘ, Bee Gees, Annę Jantar i Zbigniewa Wodeckiego. Bardzo żałuję, że nigdy nie miałam przyjemności poznać p.Wodeckiego. Jedna z jego piosenek była dla mnie inspiracją i powstał chyba najbardziej emocjonalny wpis na blogu.Zapraszam Lubię wracać w strony, które znam

23. Po wieloletniej pracy na pewno znalazła Pani wiele cennych tajemnic co do wychowania uczniów? Czy mogłaby nam Pani jakąś zdradzić?
Dla mnie najważniejsze są dobre relacje z moimi uczniami i ich rodzicami. Jeżeli nadajemy na tych samych falach, sukces gwarantowany.

24. Za czym najbardziej będzie Pani tęskniła, gdy odejdzie Pani na emeryturę?
Myślę, że nawet na emeryturze będę pracować. Nie wyobrażam sobie siedzieć w domu. Tak długo jak mój mózg będzie sprawny będę pracować.

25. Gdzie chciałaby Pani być za 5, 10 lat?
Tak daleko nie planuję mojego życia. Patrząc na to co wydarzyło się w moim życiu przez ostatnie 6 lat nawet nie chcę planować mojej przyszłości. Trudno ją przewidzieć. Wiem, że chcę być zdrowa i szczęśliwa i to w takiej kolejności. Mam nadzieję, że życie będzie dla mnie łaskawe i dalej będę mogła wykonywać najlepszy zawód świata, cieszyć się życiem, podróżować, jeździć konno, poznawać nowych, ciekawych ludzi.

Dziękuję za Wasze pytania i za to, że jesteście ze mną. Mam najlepszych uczniów na świecie.
You are the best.

Jeśli podoba Ci się ten wpis, będzie mi bardzo miło, jeśli:
✔ zostawisz pod nim komentarz
✔ zaobserwujesz mój profil na Instagramie